សប្បាយៗ ថ្ងៃអាទិត្យ៖ រឿង ៦យ៉ាង ដែល​គួរ​ដឹង ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ឬ Valentine’s day

សប្បាយៗ ថ្ងៃអាទិត្យ៖ ទីបំផុត ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ក៏​វិល​មកជា​ថ្មី​ម្ដងទៀត…ងាកមើល​ទៅខាង​ណា ក៏​មានតែ​អ្នក​គោរព និង​ស្រឡាញ់គ្នា​ដែរ ដូច្នេះហើយ​ទើប​ថ្ងៃនេះ ទិ​ទី​តំ​តា​តូ សូម​នាំយក​រឿងល្អៗ ៦យ៉ាង ដែល​យើងទាំងអស់គ្នា គួរតែ​ដឹង ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់​នេះ មក​ជម្រាបជូន ដើម្បីឱ្យ​យើងទាំងអស់គ្នា បាននាំគ្នា ធ្វើឱ្យ​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់​នេះ ក្លាយជា​ថ្ងៃ​ដ៏​មានតម្លៃ​មួយ ដែល​មិនអាច​បំភ្លេចបាន…។

១-ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ត្រូវបាន​ធ្វើឡើង ដើម្បី​រំឭក​ដល់​បព្វជិត សេន​ត៍ វ៉ា​លេន​ថា​ញ(Saint Valentine) ដែល​ទទួលទោស​ប្រហារជីវិត ក្នុង​ថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈ គ្រិស្តសករាជ២៧០ ព្រោះ​ក្នុង​យុគសម័យ​នោះ មានច្បាប់​ហាមឃាត់ មិនឱ្យ​មានការ​រៀប​ម​ង្គ​ល​ការ​របស់​ក្រុម​អ្នក​គ្រិ​ស្ទៀ​ន​ឡើយ តែ​សិន​ត៍ វ៉ា​លេន​ថា​ញ នៅតែ​លួច​រៀបចំ​ពិធីមង្គលការ​ឱ្យ​គូស្នេហ៍​គ្រិ​ស្ទៀ​ន រហូតដល់​ត្រូវគេ​ចាប់​ឃុំឃាំង និង​ទទួលទោស ដោយ​ខណៈពេលដែល​ត្រូវ​ឃុំខ្លួន​នោះ លោក​ក៏បាន​ជួបនឹង​នារី​ពិការភ្នែក(ខ្វាក់)ម្នាក់ ដែលជា​កូនស្រី​របស់​អ្នកគ្រប់គ្រង​គុក​នោះ។ ដោយ​សេចក្ដីស្នេហា និង​ពាក្យ​អធិដ្ឋាន​របស់លោក ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ពរ ឱ្យ​ភ្នែក​របស់​នារី​ម្នាក់​នោះ បាន​ភ្លឺ និង​មើលឃើញ​ឡើងវិញ​ដូច​ប្រក្រតី។ តែ​នៅពេល​រឿងនេះ ត្រូវ​បានដឹង​ដល់​ត្រចៀក​ព្រះរាជា លោក​សិន​ត៍ វ៉ា​លេន​ថា​ញ ក៏ត្រូវ​ប្រហារជីវិត ដោយ​ការ​កាត់​ក្បាល។ តម​ក នៅពេល​មនុស្ស​ទូទៅ បានដឹង​ពី​រឿងរ៉ាវ​នេះ ក៏​កើតមាន​ក្ដីរំភើប​ចិត្ត និង​ប្រកាន់យក​ថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈ​រៀងរាល់ឆ្នាំ ធ្វើជា​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ឬ Valentine’s day រហូតមក។

២-មនុស្ស​ដែល​ព្រហ្ម​លិខិត​បញ្ជូនមក ឱ្យ​ស្រឡាញ់​យើង​ខ្លាំង​បំផុត គឺ​លោកឪពុក និង​អ្នក​ម្ដាយ…ជា​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែល​គ្មាន​ថ្ងៃ​ផុតកំណត់ គ្មាន​លក្ខខណ្ឌ ព្រោះ​ទោះជា​យើង​ធា​ត់ក​ន្ទ្រី​ល​កន្ទ្រល គួរឱ្យ​ស្អប់ ពិការ ឬ​ធ្វើខ្លួន​មិនល្អ​យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏​លោកឪពុក-អ្នក​ម្ដាយ នៅតែ​ត្រៀមខ្លួន​ជានិច្ច​ក្នុងការ​លះបង់ ដើម្បី​រូបយើង​ជានិច្ច ដូច្នេះហើយ ក្នុង​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់​នេះ ទើប​ស្មេរ ចង់ឱ្យ​អ្នក​ទាំងអស់គ្នា​ធ្វើអំពើ​ល្អ ចំពោះ​លោកអ្នក​មានគុណ ឱ្យបាន​ច្រើន​បំផុត។

៣-ខែកុម្ភៈ ដែលជា​ខែ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ តែ​ក្លាយជា​ខែ ដែលមាន​ចំនួន​ថ្ងៃ តិចជាងគេ​បំផុត​នៃ​ឆ្នាំ​ទៅវិញ តែ​វា​បាន​ប្រាប់​ឱ្យ​យើង​ដឹងថា សេចក្ដីស្រឡាញ់ ចង់​ខ្លី ឬ​វែង វា​មិនមែន​ស្ថិតនៅលើ​ពេលវេលា​ដែល​យើង​សេពគប់​គ្នា​ទេ តែ​ស្ថិត​លើ​ការធ្វើឱ្យ​គ្រប់​នាទី មានតម្លៃ​រួមគ្នា។

៤-អ្នក​ដែល​មិនមាន​គូស្នេហ៍ មិនមែនជា​មនុស្ស​អភ័ព្វ គួរឱ្យ​អាណិត​ទេ ក្នុង​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់​នេះ ព្រោះ​អ្នក​នៅ​លីវ ក៏​អាចមាន​សេចក្ដីស្រឡាញ់​បានដែរ ហើយ​អ្នក​ដែល​គួរឱ្យ​អាណិត​បំផុត​នោះ​គឺ អ្នក​ដែល​គ្មាន​សេចក្ដីស្រឡាញ់​នៅក្នុង​បេះដូង​ទៅវិញ​ទេ។ ម្យ៉ាងទៀត…អ្នក​ដែលមាន​គូស្នេហ៍ តែបើ​គូស្នេហ៍​នោះ​ជា​មនុស្ស​មារយាទ​យ៉ាប់ ជីវិត​នឹង​ប្រៀបដូចជា​ការជាប់​ឃុំឃាំង ធ្វើឱ្យ​ពិបាក​វេទនា ពី១ថ្ងៃ​ទៅ១ថ្ងៃ គួរឱ្យ​អាណិត​ជាង​មនុស្ស​នៅ​លីវ​ទៅទៀត។

៥-ផ្កា​កុលាប តម្លៃ​ថ្លៃ មិនមែន​បញ្ជាក់ថា គេ​ស្រឡាញ់​យើង​ខ្លាំង​ពិតប្រាកដ​ទេ ដូច្នេះ​កុំទៅ​ជឿ​ពាក្យសម្ដី​របស់​នរណា​ដែលថា ស្រឡាញ់​អូន​ណាស់ ដោយសារ​ត្រឹមតែ​គេ​ឱ្យ​ផ្កា​កុលាប​មានតម្លៃ​ថ្លៃ​ខ្ពស់កប់ពពក​នោះ​ឱ្យសោះ ព្រោះ​រឿង​បែបនេះ វា​ស្ថិតនៅលើ​បេះដូង​សុទ្ធសាធ។

៦-ថ្ងៃ​នៃ​ក្ដី​ស្រឡាញ់ មិនមែនជា​ថ្ងៃ​លះបង់​ខ្លួនប្រាណ​ដើម្បី​ស្នេហា​ទេ…រឿងនេះ​សំខាន់​ណាស់ ព្រោះ​បច្ចុប្បន្ន វា​បាន​ក្លាយជា​ហ្វា​ស្សិនប្លែកៗទៅហើយ​ថា  ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ សណ្ឋាគារ ឬ​ផ្ទះសំណាក់ នឹង​ពេញ​អស់​គ្រប់​បន្ទប់!! មិនកើត​ទេ បើ​តែ​យ៉ាង​ដូច្នេះ! ព្រោះ​នៅ​ទីបំផុត​ទៅ អ្នក​ដែល​ត្រូវ​មក​អង្គុយ​ខូចចិត្ត​សោកស្ដាយ​នៅពេល​ក្រោយ​នោះ គឺ​រូបយើង​ហ្នឹងឯង។ ការប្រព្រឹត្ត​ផ្ដេសផ្ដាស់​បែប​នោះ មិនមែនជា​ការបញ្ជាក់​ថា ស្រឡាញ់គ្នា​រហូត​នោះទេ គួរ​រង់ចាំ​ដល់ពេល​វេលា​ដែល​ស័ក្តិសម​វិញ​ប្រសើរ​ជាង។

៧-គ្រូៗទីប្រឹក្សា​ជាច្រើន​នាក់ ទ្រហោយំ ដោយ​ក្ដី​រំភើបចិត្ត នៅពេលដែល​កូនសិស្ស នាំគ្នា​ជូន​ផ្កា​កុលាប​ថ្ងៃ​វ៉ា​លេន​ថា​ញ ម្នាក់ ១ទង…ចូរ​នាំគ្នា​សាកល្បង​រៀប​ផែនការ “ស៊ើ​ផ្រា​យស៍” លោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ ម្ដង​មើល៍ ឱ្យ​មិត្តភក្តិ យក​ផ្កា​កុលាប​ទៅជូនដំណាលៗគ្នា ច្បាស់​ជា​បានឃើញ​ទឹកភ្នែក​លោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ ហូរ​ចេញមក​ដោយ​ក្ដីរំភើប​ចិត្ត​មិន​ខាន។

និង​សរុបទៅ យើង​អាចមាន​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់​បាន​រាល់ថ្ងៃ ត្រឹមតែ​ធ្វើឱ្យ​រាល់ថ្ងៃ ក្លាយជា​ថ្ងៃ​នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ដោយ​ការមើល​ថែទាំ​គ្នា​ទៅវិញទៅមក, យកចិត្តទុកដាក់​ពីគ្នា​រាល់ថ្ងៃ, អាណិត និង​អនុគ្រោះ​ឱ្យ​គ្នា​រាល់ថ្ងៃ នោះ​អ្នកនឹង​រកឃើញថា មិន​ថា​ថ្ងៃ​ណា ឬ​ថ្ងៃ​ណា​ទេ ពិភពលោក​នឹងមាន​តែ​ពណ៌​ផ្កាឈូក​ជានិច្ច សុំ​ត្រឹម​តែមាន​គ្នា​នឹង​គ្នា​ប៉ុណ្ណោះ៕

រៀបរៀង​ដោយ ទិ​ទី​តំ​តា​តូ

#អរគុណសន្តិភាព

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.